Strona główna / Artykuły ślubne i weselne / Ślub i wesele

Pierwsze listopadowe dni, oświetlone dodatkowo chybotliwymi płomyczkami zniczy, kierują nasze myśli ku przemijaniu. Jak zauważył już ks. Jan Twardowski „spieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą”. A choć przysłowie mówi, że czas leczy rany – to niejednokrotnie ból pustki, jaką zostawiła swoim odejściem bardzo bliska nam osoba – daje o sobie znać bardzo długo, jeśli nie już zawsze.

Co jednak uczynić, jeśli życie – nieprzewidywalne w swoich scenariuszach – postawi nas, jako Młodą Parę czyniącą zaawansowane - a niekiedy już ostatnie - przygotowania do ślubu i wesela, w obliczu śmierci osoby bardzo dla nas ważnej, drogiej?

Trudno jednoznacznie stwierdzić, jaką decyzję należałoby podjąć w takiej sytuacji, bowiem sposób i czas przeżywania żałoby jest sprawą bardzo indywidualną, zależną w dużej mierze nie tylko od stopnia pokrewieństwa, ale i od więzi emocjonalnych, łączących Młodych z osobą zmarłą.

Z pewnością nie brak osób, dla których udźwignięcie tego dodatkowego ciężaru - przy obciążeniu dotychczasowymi zadaniami ze ślubnego terminarza - może być ponad siły. Może się wtedy rodzić myśl o odwołaniu ślubu i wesela i o przeniesieniu ich na inny termin.

Zazwyczaj jednak planowanie uroczystości ślubnej i wesela jest przedsięwzięciem, w które zaangażowane jest bardzo liczne grono osób, nie mówiąc już o kosztach.

Należałoby więc zastanowić się, czy osoba zmarła chciałaby takiego odwołania i przełożenia uroczystości? Najprawdopodobniej nie. Może więc, zamiast odwoływania uroczystości, bardziej jeszcze pamiętać o Bliskim Nieobecnym w modlitwie, chociażby włączając jego osobę w Modlitwę Wiernych? Dobrze byłoby też wyczuć, jaki powinien być sam ton przyjęcia weselnego – tu też wskazany byłby pewien umiar i delikatność.

Niektórzy mogą potrzebować jakieś bardziej namacalnego znaku obecności tej Najdroższej Osoby w czasie tego jednego z najważniejszych i najpiękniejszych momentów w życiu.

Sposobów na to jej uobecnienie może być wiele. Jeśli Młodzi przygotowują libretto czyli książeczkę z tekstami liturgii sakramentu małżeństwa – to może umieścić w nim zdjęcie mamy albo taty, babci i dziadka – i zadedykować im jakiś fragment z Pisma Świętego albo kilka poetyckich fraz? A może w czasie przyjęcia weselnego zadedykować im ulubiony przez nich utwór czy nawet taniec? Może zadbać o dodatkowe nakrycie przy honorowym stole i umieścić przy nim dyskretnie fotografię Tego, o którym pragniemy szczególnie pamiętać? A może - jeśli osoba zmarła była kobietą – przyszła Pani Młoda może wyszukać w jej biżuterii ulubioną broszkę albo naszyjnik i dyskretnie ubrać na czas uroczystości?

Wszystko zależy od tego, co podpowiada nam serce. W tak delikatnych sytuacjach jest ono jednym z najważniejszych doradców.

Nade wszystko jednak mieć świadomość, że dzień ślubu jest dniem powstania nowej rodziny, co zawsze – samo w sobie – jest powodem do wielkiej radości. Dla osób wierzących zaś sakrament małżeństwa jest widzialnym znakiem niewidzialnej łaski – i jako taki nie tylko stanowi wartość samą w sobie, ale ma moc wytworzenia szczególnej więzi, której nawet śmierć nie jest w stanie zniszczyć.

Zobaczcie jak z tą ekstremalnie trudną sytuacją poradziła sobie pewna amerykańska Młoda Para - oglądając ten film nie można go oceniać, trzeba po prostu być.